Navigacija

Lela Davičo

Pseudonimi Alma, Kolomba
Suprug Miksan Šomođi, Hajim Davičo
Druga imena Adel Gold
Datum rođenja 3. maj 1856.
Datum smrti 1950.
Veze

Personal Situation Sr Lat

03.05.1856. godine, Lela je rođena kao Adel, u Pešti, u braku Jozefa (1830-?) i Babete Beti (1831-1907) Gold, rođene Kon. Njen otac je po zanimanju bio trgovac. Bila je najstarija od svojih braće i sestara, Ane (1857-?) i Đule (1860-?), nakon rane smrti sestre Matilde (1854-1855).

25.06.1872. godine, udaje se za advokata Miksana Šomođija (1842-1926) u Pešti. Imali su troje dece: ćerke Malvinu (1873-?), Hedvig (1874-?) i sina Imrea (1876-?).

31.12.1886. razvodi se od svog prvog supruga.

24.03.1887. udaje se za Hajima S. Daviča (1854-1918) u Budimpešti.

Kraće vreme između 1888. i 1889. godine živi u Rimu, gde njen suprug radi kao sekretar poslanstva, da bi se ubrzo opet preselili u Budimpeštu.

Od 1892. do 1897. godine živi u Beogradu.

Od 1897. do 1900. živi u Trstu, gde njen suprug radi kao generalni konzul.

Od 1903. do 1914. živi u Minhenu, gde njen suprug Hajim radi najpre kao konzul, a zatim i kao predstavnik trgovinske misije. Tokom svog boravka u Minhenu, vodi prepisku sa veoma istaknutim osobama svog doba poput Vladana Đorđevića, Rikarde Huh, Ermana Ceconija i Konrada Mihaela Georga, a poznavala je i Oskara Šmica koji je pominje u svojim dnevnicima.

Oko 1915. kratko vreme živi u Berlinu, gde njen suprug radi kao srpski trgovinski predstavnik.

Od 1915. Lela živi u Ženevi.

1918. Umire joj suprug.

1940. U biografiji Hajima Daviča objavljenoj u Vesniku piše da je Lela Davičo i dalje živa.

Tačna godina smrti se ne zna.

Mesto rođenja Pešta
Mesto boravka Austrija, Nemačka, Italija, Srbija i Švajcarska
Maternji jezik nemački i srpski
Bračni status Razvedena i udovica
Broj dece 3
Imena dece Malvina, Hedvig, Imre
Pol dece F (2) M (1)
Socijalna klasa viša klasa
Obrazovanje drugo
Religija judeizam

Professional Situation Sr Lat

Do 1887. godine, radi za Budimpeštanske dnevne novine (nem. Budapester Tagblatt), gde objavljuje svoje tekstove pod pseudonimom Alma.

1887. objavljuje dramsko delo „Balska noć” u časopisu Otadžbina.

1892. učestvuje u osnivanju prve srpske Književno-umetničke zajednice na čijim zasedanjima kao i ostali članovi, čita svoje radove.

1893. objavljuje tekst u Smiljevcu, pod nazivom „Dva ženska portreta”, koji se sastoji iz dva dela pod nazivima „Čuvena lepotica” i „Nepoznata žena”. Naredne, 1894. godine, u istoj publikaciji objavljuje i priču „Pesnik i žena”.

1903. objavljuje tri književna teksta u časopisu Brankovo kolo: list za zabavu, pouku i književnost, pod nazivima „Navika”, „Sfinga”, „Jedna ljubavna noć: skica sa primorja”. Iste godine, u časopisu Nova iskra objavljuje tekst „Velika sreća: domaća slika”.

Od 1903. počinje najplodniji period njene književne karijere, s tim što tada piše isključivo na nemačkom i objavljuje u nemačkim časopisima. Nastaje njen esej objavljen u vidu kratke monografije pod imenom Die Tugendhaften (Kreposnice), kao i niz kraćih dramskih, proznih i književno-kritičkih tekstova.

1908. objavljuje tekst pod nazivom „Srpske žene” u časopisu Domaćica, prvobitno objavljen na nemačkom u jednom minhenskom časopisu.

Istražila Biljana Skopljak.

Profesija autorka tekstova za časopise, autorka drama i autorka proze/romana
Jezici na kojima je pisala nemački i srpski
Finansijski aspekti stipendija/izdržavanje/penzija i plata
Članstva drugo

Čitala je

    * Navedene su samo autorke iz baze