Lela Davičo

No photo
Ime i prezime Lela Davičo
Pseudonimi Alma
Prezime supruga i druga imena Davičo, Adel Gold
Datum rođenja maj 3, 1850
Datum smrti 1940~1950
Zemlja Austro - Ugarska
Jezik nemački i srpski

O njenoj privatnoj situaciji

03.05.1850. ili 1856. godine, Lela je rođena kao Adel, u Pešti, u braku Jozefa (1830-?) i Babete Beti (1831-1907) Gold, rođene Kon. NJen otac je po zanimanju bio trgovac. Bila je najstarija od svojih braće i sestara, Ane (1857-?) i Đule (1860-?), nakon rane smrti sestre Matilde (1854-1855).

25.06.1872. godine, udaje se za advokata Miksana Šomođija (1842-1926) u Pešti. Imali su troje dece: ćerke Malvinu (1873-?), Hedvig (1874-?) i sina Imrea (1876-?).

31.12.1886. razvodi se od svog prvog supruga.

24.03.1887. udaje se za Hajima S. Daviča (1854-1918) u Budimpešti.

Kraće vreme između 1888. i 1889. godine živi u Rimu, gde njen suprug radi kao sekretar poslanstva, da bi se ubrzo opet preselili u Budimpeštu.

Od 1892. do 1897. godine živi u Beogradu.

Od 1897. do 1900. živi u Trstu, gde njen suprug radi kao generalni konzul.

Od 1903. do 1914. živi u Minhenu, gde njen suprug Hajim radi najpre kao konzul, a zatim i kao predstavnik trgovinske misije. Tokom svog boravka u Minhenu, vodi prepisku sa veoma istaknutim osobama svog doba poput Vladana Đorđevića, Rikarde Huh, Ermana Ceconija i Konrada Mihaela Georga, a poznavala je i Oskara Šmica koji je pominje u svojim dnevnicima.

Oko 1915. kratko vreme živi u Berlinu, gde njen suprug radi kao srpski trgovinski predstavnik.

Od 1915. Lela živi u Ženevi.

1918. postaje udovica, nakon što njen suprug umire prirodnom smrću.

1940. Lela je i dalje bila u životu.

Mesto u kom je rođena Pešta
Mesto/a u kom/kojim je živela Austrija, Nemačka, Italija, Srbija i Švajcarska
Nacionalnost Austrougarka
Maternji jezik nemački i srpski
Bračni status razvedena/udovica
Broj dece 3
Ime(na) deteta(dece) Malvina, Hedvig, Imre
Pol deteta (dece) F (2), M (1)
Društvena klasa viša klasa
Obrazovanje drugo
Religijska i slična uverenja judeizam

O njenoj profesionalnoj situaciji

Do 1887. godine, radi za Budimpeštanske dnevne novine (nem. Budapester Tagblatt), gde objavljuje svoje tekstove pod pseudonimom Alma.

1887. objavljuje dramsko delo „Balska noć” u časopisu Otadžbina.

1892. učestvuje u osnivanju prve srpske Književno-umetničke zajednice na čijim zasedanjima kao i ostali članovi, čita svoje radove.

1893. objavljuje tekst u Smiljevcu, pod nazivom „Dva ženska portreta”, koji se sastoji iz dva dela pod nazivima „Čuvena lepotica” i „Nepoznata žena”. Naredne, 1894. godine, u istoj publikaciji objavljuje i priču „Pesnik i žena”.

1903. objavljuje tri književna teksta u časopisu Brankovo kolo: list za zabavu, pouku i književnost, pod nazivima „Navika”, „Sfinga”, „Jedna ljubavna noć: skica sa primorja”. Iste godine, u časopisu Nova iskra objavljuje tekst „Velika sreća: domaća slika”.

Od 1903. počinje najplodniji period njene književne karijere, s tim što tada piše isključivo na nemačkom i objavljuje u nemačkim časopisima. Nastaje njen esej objavljen u vidu kratke monografije pod imenom “Die Tugendhaften”, kao i niz kraćih dramskih, proznih i književno-kritičkih tekstova.

1908. objavljuje tekst pod nazivom „Srpske žene” u časopisu Domaćica, prvobitno objavljen na nemačkom u jednom minhenskom časopisu.

Istražila Biljana Skopljak.

Profesija/e i druge aktivnosti autorka drama, autorka proze/romana i autorka tekstova za časopise
Jezik (jezici) na kojima je pisala nemački i srpski
Finansijski aspekti autorkine karijere stipendija/izdržavanje/penzija i plata
Članica drugo

Radovi ove autorke

Monografije

Članci i drugi sastavni delovi

Recepcija

Recepcija tokom života autorke

Recepcija nakon njene smrti

Autorke koje je čitala