Jovanka Hrvaćanin

Jovanka_Hrvaćanin_jpg..jpg
Ime i prezime Jovanka Hrvaćanin
Datum rođenja januar 20, 1899
Datum smrti 1987
Zemlja Hrvatska, Srbija i Austro - Ugarska
Jezik srpski
Veb adresa http://pro-femina.eu/ProFemina-sadrzaj_02_files/Jovanka%20Hrvacanin_%20Nevidjeni.pdf

O njenoj privatnoj situaciji

Jovanka Hrvaćanin je rođena 20. januara 1899. godine u Dubici (današnji naziv Hrvatska Dubica), ali je rano detinjstvo provela u Beogradu. Nakon smrti mlađeg brata i očevog gubitka posla u Pres-birou, 1903, vratila se sa porodicom u rodno mesto, gde je završila osnovu školu. Zbog političkih prilika, ali i angažmana njenog oca, Moja, koji je, kao miletićevac, osnivač i organizator prvih svetosavskih beseda u Dubici i Jasenovcu i član glavnog odbora Radikalne stranke, uhapšen i odveden u Zagreb, gde je, u bolnici zagrebačkog zatvora, i dočekao kraj rata, Jovankino školovanje bilo je neuredno, obeleženo naglim prekidima i preseljenjima. Autorkina prepiska sa pomorskim kapetanom (od novembra 1915. do marta 1918), kome se javila na oglas u želji da prekrati vreme koje je u toku rata provela u rodnom mestu, u svojevrsnoj izolaciji, osnova je njenog jedinog, epistolarnog romana Neviđeni. Gimnaziju je učila u Bjelovaru i Beogradu a, nakon Prvog svetskog rata, diplomirala je na Filološkom fakultetu (1923) i položila profesorski ispit (1926). Radila je kao profesorka u Ženskoj gimnaziji (1923-1931) i Učiteljskoj školi u Novom Sadu, Prvoj ženskoj gimanziji u Beogradu (1933-1940). U Novom Sadu je osnovala Udruženje univerzitetski obrazovanih žena i bila njegov prvi predsednik. Posle Drugog svetskog rata radi u Pedagoškom institutu, u sekciji za dečju i omladinsku književnost i štampu (1949-1950), potom kao urednik Dečje knjige (1951-1953) – sa te je pozicije i penzionisana 1953. Umrla je u Beogradu 1987.

Mesto u kom je rođena Hrvatska Dubica
Mesto/a u kom/kojim je živela Hrvatska i Srbija
Mesto u kom je umrla Beograd
Nacionalnost hrvatska
Maternji jezik srpski
Bračni status još uvek neutvrđen
Obrazovanje univerzitetsko obrazovanje

O njenoj profesionalnoj situaciji

Jovanka Hrvaćanin je počela da piše još u osnovnoj školi, kada je i objavila prve pesme. Dve zbirke pesama (Pjesme neviđenom, Otkinuto lišće) i kratka lirska proza Zapisi nastaju u međuratnom periodu, kada je prisutna u gotovo svim tadašnjim časopisima (Književnom jugu, Književnoj reviji, Ženi, Svetlosti, Novoj svetlosti, Vencu, Misli, cetinjskom almanahu Zapisi, subotičkom Književnom Severu, dečjem listu Miroljub, novosadskim Dečjim novinama, Zastavi, Pravdi). Nakon Drugog svetskog rata pretežno se bavi pisanjem za decu, za koje ju je, kako je autorka govorila, pridobila Desanka Maksimović. Pisac je i kratkog epistolarnog romana Neviđeni, koji je prvi put objavljen 1995. godine u časopisu ProFemina, u tri nastavka. O njoj su pisali Jeremija Živanović, Isidora Sekulić, Ksenija Atanasijević, LJubica Marković, Velimir Živojinović, Božidar Kovačević, Desanka Maksimović. Prevodila je mnogo, najviše sa slovenskih jezika: Karela Čapeka, Frana Šrameka, Gorkog, V. Ivanova, Franca Bevka, Antona Aškerca, Ševčenka, Lasju Ukrajinku, Kristinu Brenkovu, Ivana Cankara.

Bibliografiju napravila i autorku uredila: Jasmina Ahmetagić, avgust 2012.

Profesija/e i druge aktivnosti autorka dečje književnosti, autorka proze/romana, pesnikinja i učiteljica/nastavnica/guvernanta
Jezik (jezici) na kojima je pisala srpski
Finansijski aspekti autorkine karijere plata
Članica drugo

Recepcija

Recepcija tokom života autorke

Recepcija nakon njene smrti

Autorke koje je čitala